Στον σύγχρονο κόσμο, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι άνω των 25 ετών έχουν αυτή την ασθένεια. Η αυχενική οστεοχόνδρωση εμφανίζεται πολύ πιο συχνά από ό,τι σε άλλα μέρη της σπονδυλικής στήλης. Η συνάφεια αυτού του θέματος είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί. Σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε γιατί εμφανίζεται αυτή η ασθένεια, πώς εκδηλώνεται, πώς αντιμετωπίζεται η αυχενική οστεοχόνδρωση, ποια φάρμακα είναι αποτελεσματικά για τη θεραπεία της, ποιες μέθοδοι χωρίς φάρμακα υπάρχουν και επίσης θα μάθουμε τις απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις από ασθενείς με παρόμοια διάγνωση. Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι μια εκφυλιστική-δυστροφική βλάβη (προοδευτική) των μεσοσπονδύλιων δίσκων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Αιτίες αυχενικής οστεοχονδρωσίας
Ως αποτέλεσμα της δράσης των παραγόντων που αναφέρονται παρακάτω, υπάρχει αύξηση του φορτίου στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, οι μύες του λαιμού προσπαθούν να αντισταθμίσουν το υπερβολικό φορτίο, εμφανίζεται ο σπασμός τους, η κυκλοφορία του αίματος σε αυτήν την περιοχή διαταράσσεται, γεγονός που προκαλεί εκφυλιστικές αλλαγές. Λόγω ορισμένων παραγόντων, συμβαίνουν αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, η δομή τους αλλάζει, η διατροφή τους διαταράσσεται, αλλαγές σε μικρές αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων, εμφανίζονται οστικές αυξήσεις των σπονδυλικών σωμάτων λόγω του αυξημένου φορτίου στους αλλοιωμένους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Κάντε κλικ για μεγέθυνση - θεραπεία άσκησης για οστεοχόνδρωση οποιουδήποτε τμήματος της σπονδυλικής στήλης. Παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης:
- Κακή στάση σώματος και σκολίωση
- Υπερβολικό βάρος
- Σωματική αδράνεια, καθιστική εργασία
- Προηγούμενες κακώσεις της σπονδυλικής στήλης
- Μεταβολική διαταραχή
- Μεγάλη σωματική δραστηριότητα
- Στρες και συνεχής νευρική ένταση
- Χαμηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης
- Κληρονομική προδιάθεση
- Συνήθεις λανθασμένες θέσεις του σώματος, όπως να κρατάτε έναν τηλεφωνικό δέκτη με τον ώμο σας
- Συνεχής ένταση στην πλάτη και τον αυχένα λόγω της φύσης της εργασίας (τεταμένη κατάσταση σε καθιστή θέση) μεταξύ οδηγών και υπαλλήλων γραφείου.
- Αναπτυξιακές ανωμαλίες στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης
Βαθμός ανάπτυξης αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Ο βαθμός της οστεοχονδρωσίας καθορίζεται από την κλινική εικόνα και τις καταγγελίες των ασθενών. Η έννοια του βαθμού δεν πρέπει να συγχέεται με τα στάδια της οστεοχονδρωσίας. Τα στάδια θα συζητηθούν παρακάτω.
Πρώτος βαθμός
οι κλινικές εκδηλώσεις είναι ελάχιστες, ο ασθενής μπορεί να παραπονιέται για χαμηλής έντασης πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, ο οποίος μπορεί να ενταθεί κατά την περιστροφή του κεφαλιού. Η φυσική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει ελαφρά ένταση στους μύες του λαιμού.
Δεύτερος βαθμός
Ο ασθενής ανησυχεί για τον πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, η έντασή του είναι πολύ μεγαλύτερη, ο πόνος μπορεί να ακτινοβολεί στον ώμο ή στον βραχίονα. Αυτό συμβαίνει λόγω μείωσης του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου και τσιμπήματος των νευρικών ριζών. Ο πόνος εντείνεται κατά την κλίση και την περιστροφή του κεφαλιού. Ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει μειωμένη απόδοση, αδυναμία και πονοκέφαλο.
Τρίτου βαθμού
τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχονδρωσίας εντείνονται, ο πόνος γίνεται σταθερός, ακτινοβολεί στο χέρι ή τον ώμο. Εμφανίζεται μούδιασμα ή αδυναμία στους μύες του βραχίονα, καθώς σχηματίζονται κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου (βλ. συμπτώματα οσφυϊκής κήλης). Ανησυχώ για αδυναμία και ζάλη. Κατά την εξέταση, αποκαλύπτεται περιορισμένη κινητικότητα στην αυχενική μοίρα και πόνος κατά την ψηλάφηση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Τέταρτο βαθμό
Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος καταστρέφεται ολοσχερώς και αντικαθίσταται με συνδετικό ιστό. Η ζάλη αυξάνεται, οι εμβοές εμφανίζονται και ο συντονισμός διαταράσσεται, αφού στη διαδικασία εμπλέκεται η σπονδυλική αρτηρία που τροφοδοτεί την παρεγκεφαλίδα και τον ινιακό λοβό του εγκεφάλου.
Συμπτώματα ανάλογα με τον κατεστραμμένο σπόνδυλο
Ξεχωριστά, μπορούμε να διακρίνουμε τα ριζικά σύνδρομα που οδηγούν σε ορισμένες αισθητηριακές και κινητικές διαταραχές. Διαφέρουν ανάλογα με το ποιος σπόνδυλος συμπιέζει τη σπονδυλική ρίζα:
- C1: οδηγεί σε μούδιασμα και απώλεια ευαισθησίας στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
- C2: πόνος στη βρεγματική περιοχή και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
- C3: εξασθενημένη ομιλία, ευαισθησία της γλώσσας, πόνος και μειωμένη ευαισθησία στην πλευρά όπου το νωτιαίο νεύρο είναι τσιμπημένο.
- C4: πόνος στην καρδιά, αριστερό υποχόνδριο, ώμο, ωμοπλάτη, αναπνευστικές διαταραχές, μειωμένος μυϊκός τόνος του αυχένα.
- C5: πόνος στον ώμο στην εξωτερική περιοχή.
- C6: πόνος που ακτινοβολεί από τον αντιβράχιο στον αντίχειρα, καθώς και από τον λαιμό μέχρι την ωμοπλάτη.
- C7: πόνος στο πίσω μέρος του ώμου, από το λαιμό μέχρι την ωμοπλάτη, που ακτινοβολεί στον πήχη μέχρι 2-4 δάχτυλα.
- Γ8: πόνος από τον αυχένα στον ώμο, από τον πήχη στο μικρό δάχτυλο.
Διάγνωση της αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Βασικές διαγνωστικές μέθοδοι:
- Ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Είναι μια μέθοδος χαμηλής πληροφόρησης, ειδικά στα τελευταία στάδια της νόσου.
- Αξονική τομογραφία. Εμφανίζει καλύτερα αλλαγές στους σπονδύλους, αλλά είναι δύσκολο να προσδιοριστεί το μέγεθος και η παρουσία μεσοσπονδυλικών κηλών, καθώς και η παρουσία σύγκρουσης δίσκου-μυελού (συμπίεση από κήλη νωτιαίου μυελού).
- Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού. Η πιο κατατοπιστική μέθοδος. Δεν είναι καθαρά ορατές μόνο οι οστικές δομές, αλλά και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, οι κήλες, το μέγεθός τους και η κατεύθυνση ανάπτυξής τους.
- Εάν υπάρχει υποψία παραβίασης της ροής του αίματος στις σπονδυλικές αρτηρίες, χρησιμοποιείται υπερηχογράφημα διπλής όψης. Αυτή η μέθοδος σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε με ακρίβεια εάν υπάρχει μείωση στην ταχύτητα ροής του αίματος ή εάν υπάρχουν εμπόδια στην κανονική ροή του αίματος.
Στάδια ακτινογραφίας της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας.
- Στάδιο 1 – ελάχιστες αλλαγές στη διαμόρφωση των σπονδύλων, εξομάλυνση της αυχενικής λόρδωσης (κυρτότητα).
- Στάδιο 2 – αστάθεια μεταξύ των σπονδύλων, πιθανή μετατόπιση ενός σπονδύλου σε σχέση με έναν άλλο, στρέψη (περιστροφή γύρω από τον άξονα της σπονδυλικής στήλης), ελαφρά μείωση του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
- Στάδιο 3 – μείωση του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου κατά ¼ σε σχέση με τον δίσκο που βρίσκεται από πάνω του, αλλαγές στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις, οπίσθια οστεόφυτα (εκφύσεις οστών), στένωση του μεσοσπονδυλίου τρήματος και στένωση του σπονδυλικού σωλήνα στον οποίο βρίσκεται ο νωτιαίος μυελός με τις μεμβράνες του.
- Στάδιο 4 – σημαντική μείωση του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου, σημαντικές αλλαγές στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις, τεράστια οπίσθια οστεόφυτα, σημαντική στένωση του μεσοσπονδύλιου τρήματος και σημαντική στένωση του σπονδυλικού σωλήνα με σχηματισμό μυελοπάθειας.
Συμπτώματα
Η βλάβη στην άνω σπονδυλική στήλη μπορεί να εκδηλωθεί με ποικίλα συμπτώματα, ανάλογα με τη θέση και τη σοβαρότητα της δυστροφικής διαδικασίας, καθώς και με το πόσο σοβαρά επηρεάζονται οι ριζικές δομές της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Συχνά, τα παράπονα των ασθενών μειώνονται σε συμπτώματα που εκ πρώτης όψεως δεν σχετίζονται, γεγονός που μπορεί να περιπλέξει τη διάγνωση και την περαιτέρω θεραπεία της νόσου. Γενικά, η κλινική εικόνα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης αποτελείται από τις ακόλουθες σειρές συνδρόμων:
- Σπονδυλός, που χαρακτηρίζεται από διάφορους τύπους πόνου στο πίσω μέρος του κεφαλιού και του λαιμού.
- Σπονδυλική στήλη, στην οποία παρατηρούνται συμπτώματα εξασθενημένης κινητικής και αισθητηριακής νεύρωσης, επιπλέον, ο εξασθενημένος τροφισμός της αυχενικής ζώνης προκαλεί σταδιακή ατροφία των μυών της ωμικής ζώνης και των χεριών.
- Ριζικό, που εκφράζεται σε συμπτώματα πόνου στην περιοχή των οργάνων του περιτοναίου και του θώρακα, που απαιτεί πρόσθετη ενδελεχή διάγνωση για τη διαφοροποίηση της οστεοχόνδρωσης και των ασθενειών των εσωτερικών οργάνων.
- Το σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας με αυχενική οστεοχόνδρωση είναι μια αιθουσαία διαταραχή που εκδηλώνεται με πονοκεφάλους, προβλήματα ακοής, ζάλη, ακόμη και απώλεια συνείδησης. Αυτά τα φαινόμενα εμφανίζονται λόγω εγκεφαλικής ισχαιμίας λόγω προσβολής της σπονδυλικής αρτηρίας και εξασθένησης της παροχής αίματος.
Πώς να αντιμετωπίσετε την αυχενική οστεοχονδρωσία;
Η οστεοχόνδρωση του αυχενικού τμήματος αναπτύσσεται σταδιακά και οι ασθενείς συνήθως αναζητούν θεραπεία ήδη στο στάδιο των κλινικών εκδηλώσεων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, σε περιόδους έξαρσης. Ο τρόπος αντιμετώπισης της οστεοχόνδρωσης της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης αποφασίζεται μόνο από γιατρό μετά από κατάλληλη διάγνωση. Η αυτοθεραπεία σε αυτή την περίπτωση είναι απαράδεκτη. Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του αυχένα στοχεύει στην εξάλειψη του πόνου, της φλεγμονής, στη μερική ή πλήρη αποκατάσταση των προσβεβλημένων δομών των ιστών και στην πρόληψη των επιπλοκών. Η θεραπεία πρέπει να είναι κυρίως εξωτερικά ιατρεία. οποιεσδήποτε διαδικασίες στο σπίτι μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο σε συνδυασμό με ιατρικές συνταγές, μετά από ενόργανη και εργαστηριακή διάγνωση. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, σε σοβαρά στάδια ανάπτυξης νευρολογικών βλαβών και συνοδών παθολογιών, μπορεί να ενδείκνυται ενδονοσοκομειακή θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης με δυνατότητα χειρουργικής επέμβασης.
Φαρμακευτική θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Αποτελείται από τη συνταγογράφηση μαθημάτων φαρμάκων που ανακουφίζουν από συμπτώματα πόνου και φλεγμονής. Στην οξεία περίοδο, ενδείκνυνται φάρμακα σε μορφή ένεσης. μετά την υποχώρηση κάποιου πόνου, ο ασθενής παίρνει δισκία, τοπικά δρώντες παράγοντες με τη μορφή αλοιφών και συνεχίζει να λαμβάνει ενέσεις.
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Θεωρούνται τα φάρμακα εκλογής στη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης για την ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή. Διατίθεται σε διάφορες μορφές δοσολογίας. Μειώνουν το πρήξιμο των μαλακών ιστών, μειώνοντας έτσι τον πόνο. Οι τοπικοί παράγοντες έχουν θερμαντικό αποτέλεσμα, το οποίο βελτιώνει τη ροή του αίματος στην πληγείσα περιοχή του τραχήλου της μήτρας. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για 5-10 ημέρες, μερικές φορές έως και 2 εβδομάδες. Στην οξεία περίοδο, τα ΜΣΑΦ συνταγογραφούνται με τη μορφή ενέσεων. Μετά από μερικές ημέρες, ο ασθενής μεταβαίνει στη μορφή χορήγησης δισκίου. Αξίζει να θυμηθούμε ότι η μακροχρόνια θεραπεία με ΜΣΑΦ επηρεάζει αρνητικά τη βλεννογόνο μεμβράνη του γαστρεντερικού σωλήνα, για το λόγο αυτό η πορεία της θεραπείας συνήθως δεν υπερβαίνει τις 10 ημέρες.
- ορμόνες. Εάν τα ΜΣΑΦ είναι αναποτελεσματικά, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφήσει παρασπονδυλικά αναισθητικά αποκλεισμούς στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με γλυκοκορτικοστεροειδή ως θεραπεία για τον πόνο, πιο συχνά μια ένεση δεξαμεθαζόνης ή υδροκορτιζόνης στην πληγείσα περιοχή ή δισκία. Φάρμακα αυτής της ομάδας συνταγογραφούνται σε ασθενείς με αυχενικό ριζικό σύνδρομο για την ανακούφιση από το πρήξιμο της νευρικής ίνας.
- Αναισθητικά. Συνταγογραφούνται με τη μορφή τοπικών νευρομυϊκών αποκλεισμών, που εξαλείφουν τα έντονα συμπτώματα πόνου. Ο αποκλεισμός μπορεί να είναι ενδοδερμικός, υποδόριος, μυϊκός, περινευρικός ή ριζικός, ανάλογα με το πού γίνεται η ένεση. Για την παράταση του αναλγητικού αποτελέσματος χορηγούνται αναισθητικά μαζί με ορμόνες. Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του αυχένα πραγματοποιείται κάθε δεύτερη μέρα, συνταγογραφούνται συνολικά 5-7 τέτοιες διαδικασίες. Τα αναισθητικά μπορούν επίσης να χορηγηθούν με ένεση σε ειδικά βιολογικά ενεργά σημεία. αυτή η τεχνική θεραπείας είναι ένας τύπος βελονισμού και ονομάζεται φαρμακοπαρακέντηση.
- Αντισπασμωδικά και φάρμακα που βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία στις περιοχές του τραχήλου της μήτρας και του κολάρου. Για τη θεραπεία της έντασης των μυών στην πληγείσα περιοχή, μπορεί να συνταγογραφηθεί νικοτινικό οξύ και άλλα. Με την ανακούφιση από τους μυϊκούς σπασμούς του αυχένα και τη βελτίωση της ροής του αίματος, διεγείρεται η ροή του αίματος στην πάσχουσα περιοχή και ανακουφίζονται τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης και της φλεγμονής. Κατά την περίοδο της έξαρσης, λαμβάνονται επίσης διουρητικά για τη μείωση του αγγειακού σπασμού και ως εκ τούτου τη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας στην πληγείσα περιοχή.
- Ηρεμιστικά, όπως βάμμα βαλεριάνας, παιώνιας και αφεψήματα βοτάνων συνιστώνται για τον παρατεταμένο πόνο και για τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης νευρωτισμού στον ασθενή, ο οποίος συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας της αυχενικής οστεοχόνδρωσης.
- Τοπικά ερεθιστικά. Πρόκειται για αλοιφές, τζελ, εντριβές τοπικής δράσης που έχουν θερμαντική, ερεθιστική και αποσπώντας την προσοχή. Δεν χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του οξέος σταδίου. Περιέχουν βιολογικά δραστικές ουσίες φυτικής και ζωικής προέλευσης, για παράδειγμα, δηλητήριο μέλισσας ή φιδιού. Εάν έχετε υπερευαισθησία στα συστατικά του φαρμάκου και εάν η ερεθιστική του δράση είναι υψηλή, είναι προτιμότερο να μην τα χρησιμοποιείτε, για να μην προκαλέσετε ακόμη μεγαλύτερο πρήξιμο.
- Βιταμίνες. Κατά την περίοδο της θεραπείας και της περαιτέρω αποκατάστασης, συνιστώνται για χρήση συμπλέγματα πολυβιταμινών. Συνήθως πρόκειται για μια ομάδα βιταμινών Β, οι εκπρόσωποι της οποίας συμμετέχουν στη διασφάλιση της φυσιολογικής αγωγιμότητας των νεύρων, καθώς και βιταμινών Α και C, για την ενίσχυση των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων και τη βελτίωση της ροής του αίματος. Η λήψη βιταμινών μειώνει τις αιθουσαίες διαταραχές - σύνδρομο ναυτίας, ζάλη, απώλεια ακοής.
- Χονδροπροστατευτικά. Πρόκειται για ουσίες που προάγουν την αποκατάσταση του χόνδρινου ιστού των σπονδυλικών δίσκων του αυχενικού τμήματος. Η θεραπεία της αυχενικής οστεοχονδρωσίας με χονδροπροστατευτικά πραγματοποιείται για μεγάλο χρονικό διάστημα, 6-12 μήνες.
Ορθοπεδικές μέθοδοι θεραπείας
Τα δυσάρεστα συμπτώματα στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης συχνά προκαλούνται και επιδεινώνονται από λανθασμένη θέση του σώματος κατά τη διάρκεια του ύπνου, παρατεταμένη έκθεση σε αναγκαστική θέση ή τραυματισμό. Επομένως, κατά τη θεραπεία της νόσου, χρησιμοποιείται συχνά μια μέθοδος όπως το αυχενικό κολάρο ή το κολάρο Shants. Συνταγογραφείται ξεχωριστά για κάθε ασθενή, μετά από ιατρική συμβουλή, καθώς διατίθεται σε διάφορες ποικιλίες. Το κολάρο είναι ένας πλαισιωμένος πυκνός κύλινδρος που δένει γύρω από το λαιμό και στερεώνει τους σπονδύλους στην απαιτούμενη θέση. Ο λαιμός, λοιπόν, δεν λυγίζει και το κεφάλι δεν γυρίζει στο πλάι, γεγονός που εξασφαλίζει την ακινητοποίηση της πάσχουσας περιοχής, η οποία είναι σημαντική κατά τις οξείες περιόδους. Το κολάρο του λαιμού των Shants μπορεί επίσης να κατασκευαστεί με τη μορφή δύο κυλίνδρων με φουσκωτό στρώμα, μέσα στο οποίο αντλείται αέρας με λαστιχένια λάμπα. Το φούσκωμα του στρώματος μεταξύ των κυλίνδρων τεντώνει τη σπονδυλική στήλη, γεγονός που καθιστά δυνατή την αύξηση των διααρθρικών κενών στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο βαθμός διάτασης καθορίζεται από τον γιατρό. δεν συνιστάται να επιλύσετε αυτό το ζήτημα μόνοι σας, προκειμένου να αποφευχθεί η βλάβη στις νευροαγγειακές δέσμες του λαιμού. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάρρωσης, χρησιμοποιείται ένα πλήρως φουσκωτό κολάρο, το οποίο διατηρεί κάποια κινητικότητα του λαιμού και του κεφαλιού.
Το κολάρο μπορεί να φορεθεί στο σπίτι, όχι περισσότερο από 3 ώρες την ημέρα, η συνολική πορεία χρήσης είναι περίπου ένας μήνας. Οι τελικοί κανονισμοί χρήσης καθορίζονται από τον γιατρό, ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης και τα υπάρχοντα συμπτώματα.